Bij een maatschappelijke opgave zijn vaak veel spelers betrokken. Dat betekent niet dat iedereen voortdurend even intensief betrokken hoeft te zijn. Wie je nodig hebt en op welke manier, hangt af van wat er op dat moment in de opgave speelt.

Met deze werkvorm begin je daarom niet bij de vraag wie je wilt uitnodigen, maar bij de volgende stap in de opgave. Welke spelers zijn daarvoor nodig? Wie merkt de gevolgen? Welke kennis, ervaring of stem mag niet ontbreken? En waar kan je aansluiten in plaats van iets nieuws te organiseren?

Vervolgens bepaal je hoe je op dit moment met verschillende spelers verbonden wilt zijn: samen optrekken, gericht aansluiten, contact houden of later opnieuw kijken. Dat is geen vaste indeling. Bij een volgende stap kan het beeld weer anders zijn.